گریس عمدتاً شامل گریس فیبر و گریس کابل است. در شرایط عادی، گریس فیبر باید کل لوله شل را پر کند، در حالی که گریس کابل باید هر شکاف در هسته کابل نوری را تحت فشار پر کند. امروزه خمیر فیبر اغلب به صورت نیمه پر یا کمتر پر می شود، در حالی که خمیر کابل گاهی اوقات فقط در قسمت بیرونی هسته کابل اعمال می شود، در حالی که برخی دیگر در هر دو انتهای کابل نوری بدون پر کردن وسط آن پر می شوند.
به این ترتیب، فیبر نوری به خوبی محافظت نمی شود و بر عملکرد انتقال مانند تضعیف فیبر نوری تأثیر می گذارد و عملکرد ضد آب ضعیف استاندارد ملی را برآورده نمی کند. هنگامی که کابل نوری به طور تصادفی به داخل آب نفوذ می کند، کل پیوند آب نفوذ کرده و از بین می رود. در شرایط عادی، حتی در صورت تراوش تصادفی آب، فقط باید قسمت نشتی را تعمیر کنید و نیازی به شروع مجدد نیست.
(استاندارد ملی نیاز به عملکرد آب بند دارد: سه متر کابل نوری، یک متر فشار ستون آب، عدم تراوش آب به مدت 24 ساعت.) در صورت استفاده از پماد ضعیف، مشکلات فوق نیز ایجاد می شود و ممکن است به دلیل آن باشد. تیکسوتروپی ضعیف پماد، باعث از بین رفتن خم شدن میکرو در فیبر نوری می شود و ویژگی های انتقال کل پیوند نامطلوب است. اگر پماد اسیدی باشد، با مواد فلزی موجود در کابل نوری واکنش داده و مولکولهای هیدروژن را رسوب میدهد و تضعیف فیبر نوری هنگام مواجهه با H به سرعت افزایش مییابد و در نتیجه کل انتقال لینک قطع میشود.
چگونه می توان کیفیت گریس کابل نوری ارتباطی را تشخیص داد؟
Aug 01, 2023
پیام بگذارید







