هنگام انتخاب کابل های نوری در فضای باز چه نکاتی را باید رعایت کرد؟

کابل‌های نوری در فضای باز دارای استحکام کششی بیشتر، لایه‌های محافظ ضخیم‌تر هستند و معمولاً زره پوش هستند (یعنی در پوسته فلزی پیچیده می‌شوند). کابل های نوری فضای باز عمدتا برای اتصال بین ساختمان ها و شبکه های راه دور مناسب هستند.
کابل های نوری فضای باز در فضای باز استفاده می شوند و باید ضد آب باشند. به طور کلی، غلاف بیرونی مورد استفاده از مواد پلی اتیلن ساخته شده است و ساختار داخلی آن به طور کلی به ساختار لوله مرکزی و ساختار لایه ای تقسیم می شود.
از چشم غیرمسلح، غلاف بیرونی داخلی به طور کلی از مواد PVC زرد یا نارنجی است و غلاف بیرونی از مواد پلی اتیلن مشکی است. تفاوت با مدل این است که فضای باز معمولاً کلمه GY را دارد.
کابل نوری فضای باز: بسته بندی بیرونی ضخیم است و دارای برخی ویژگی های مکانیکی و محیطی مانند مقاومت در برابر فشار، مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت کششی است.
کابل نوری داخلی: عمدتاً در داخل خانه استفاده می شود. ویژگی اصلی این است که به راحتی خم می شود و می توان از آن در مکان های باریک مانند گوشه ها استفاده کرد. ثانیاً باید دارای ویژگی های خارجی مانند مقاوم در برابر آتش، مقاوم در برابر شعله، کشش و نرم باشد.
کابل نوری فضای باز یک خط ارتباطی است که انتقال سیگنال نوری را تکمیل می کند. یک هسته کابل از تعداد معینی فیبر نوری به روش خاصی تشکیل شده است و با یک غلاف پوشانده شده است و برخی نیز با یک غلاف بیرونی پوشیده شده اند.
کابل نوری در فضای باز عمدتا از فیبر نوری (رشته شیشه ای به نازکی مو)، آستین محافظ پلاستیکی و غلاف پلاستیکی تشکیل شده است و هیچ طلا، نقره، مس، آلومینیوم و سایر فلزات در کابل نوری وجود ندارد.
به طور کلی، کابل های نوری داخلی و خارجی فقط پرکننده ها، اعضای تقویت کننده، غلاف ها و غیره هستند که از مواد مختلف ساخته شده اند. به عنوان مثال: هنگامی که کابل های نوری در فضای باز به طور مستقیم دفن می شوند، باید از کابل های نوری زره ​​پوش استفاده شود. هنگام استفاده در بالای سر، می توان از یک کابل نوری با غلاف بیرونی پلاستیکی سیاه رنگ با دو یا چند دنده تقویت کننده استفاده کرد. هنگام انتخاب کابل های نوری برای استفاده در داخل ساختمان، باید به ویژگی های بازدارنده شعله، سمی و دود آنها توجه شود. به طور کلی می توان نوع بازدارنده شعله اما دود (Plenum) را در کانال یا تهویه اجباری انتخاب کرد و باید از نوع بازدارنده شعله، غیر سمی و بدون دود (Riser) در محیط در معرض استفاده کرد. فیبر چند حالته از فرستنده تا گیرنده برد موثر تقریباً 5 مایل است. فاصله ردیابی موجود نیز تحت تأثیر نوع و کیفیت دستگاه فرستنده/گیرنده است. هرچه منبع نور قوی تر و گیرنده حساس تر باشد، فاصله بیشتر می شود. تحقیقات نشان می دهد که پهنای باند فیبر چند حالته تقریباً 4000 مگابیت بر ثانیه است. هسته فیبر نوری تک حالته نازک‌تر است و اجازه می‌دهد نور مستقیماً به مرکز ساطع شود. از دست دادن فاصله سیگنال کابل نوری تک حالته در فضای باز کمتر از چند حالته است.
بنابراین رایج ترین عامل تصمیم گیری در انتخاب چند حالته یا تک حالته فاصله است. اگر نزدیک باشد، چند حالته ترجیح داده می شود زیرا فرستنده/گیرنده LED بسیار ارزان تر از لیزرهای مورد نیاز برای حالت تک هستند. برای فواصل زیاد، فیبر تک حالته بهترین است. اگر سیگنال‌های داده با پهنای باند بزرگ را انتقال می‌دهید، حالت تک بهترین انتخاب است. متمایز کردن به طور کلی: نشان ژاکت کابل، G.651 چند حالته است، G.652، G.653، G.654، G.655 فیبرهای تک حالته هستند، که به طور کلی از رنگ دم خوک نیز قابل تشخیص است. نارنجی چند حالته است، زرد فیبر تک حالته است.