ارتباط فیبر نوری و ارتباطات نوری یکسان نیستند. ارتباطات به انتقال اطلاعات بین افراد و بین افراد و طبیعت از طریق یک رسانه خاص اشاره دارد ، در حالی که سیستم ارتباطی شامل کلیه نهادهای درگیر در جمع آوری اطلاعات ، تبدیل فرمت ، انتقال و تبادل می شود. ارتباطات نوری از سیگنال های نوری به عنوان حامل اطلاعات برای انتقال و دسترسی استفاده می کند. به معنای گسترده ، ارتباط نوری می تواند به کلیه روشهای ارتباطی که از سیگنال های نوری به عنوان حامل برای انتقال اطلاعات استفاده می کنند ، مراجعه کند. با توجه به رسانه های مختلف فیزیکی ، می توان آن را به ارتباط فیبر نوری و ارتباط نوری جوی تقسیم کرد (همچنین به عنوان ارتباط نوری فضای آزاد شناخته می شود). ارتباط فیبر نوری به طور خاص به ارتباطی اشاره دارد که اطلاعات را در الیاف نوری منتقل می کند.
ساختار سیستم ارتباطی فیبر نوری بسیار شبیه به سیستم ارتباطی است. ارتباط فیبر نوری به فرستنده ها ، کابل های نوری و گیرنده ها تقسیم می شود. فرستنده عمدتاً تبدیل سیگنال ها از دامنه الکتریکی به دامنه نوری را تکمیل می کند. مؤلفه اصلی فرستنده دستگاه منبع نور است که عمدتاً از لیزرهای نیمه هادی یا دیودهای دارای نور استفاده می کند. اطلاعاتی که باید منتقل شود از طریق یک تعدیل کننده بر روی منبع نور بارگذاری می شود ، به طوری که لیزر ساطع شده توسط منبع نور اطلاعات را حمل می کند و در نهایت از طریق یک رابط پیوند به کانال فیبر نوری تزریق می شود.
کانال های فیبر نوری عمدتاً از چندین بخش از پیوندهای فیبر نوری تشکیل شده اند و در عمل طول کل می تواند به صدها تا هزاران کیلومتر برسد. اگرچه از بین رفتن سیگنال های نوری در انتقال فیبر نوری بسیار اندک است ، به منظور اطمینان از کیفیت سیگنال پس از انتقال مسافت طولانی ، کانال فیبر نوری همچنین شامل تقویت کننده های آنلاین یا تکرار کننده های لازم برای تقویت یا بازسازی سیگنال نوری است.
گیرنده نوری سیگنال نوری منتقل شده از طریق کانال را به یک سیگنال الکتریکی تبدیل می کند. ساختار گیرنده نوری نسبتاً پیچیده است ، از جمله رابط لینک ، فوتودکتور ، تقویت کننده ، تخریب پردازش سیگنال در زمان واقعی ، بازیابی داده ها و بازیابی ساعت.